Τι είναι ο ιδιοπαθής τρόμος;
Ο ιδιοπαθής τρόμος είναι μια κινητική διαταραχή που προκαλεί τρέμουλο σε μέρη του σώματός σας. Αυτό το είδος τρέμουλου δεν είναι ελεγχόμενο και δεν μπορείτε να σταματήσετε τον εαυτό σας από το να το κάνει. Ο ιδιοπαθής τρόμος συνήθως επηρεάζει τα χέρια και τους βραχίονες σας, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει το κεφάλι, τη φωνή και άλλα μέρη του σώματός σας.
Στα προχωρημένα στάδιά της, αυτή η κατάσταση μπορεί να διαταράξει σοβαρά μερικά από τα πιο βασικά καθήκοντα και μέρη της ζωής, όπως το φαγητό, το ποτό και το ντύσιμο. Πολλοί άνθρωποι ταλαιπωρούνται επίσης με συναισθήματα αμηχανίας ή άγχους για τα συμπτώματα αυτής της κατάστασης.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ιδιοπαθούς τρόμου έναντι της νόσου του Πάρκινσον;
Ο ιδιοπαθής τρόμος και η νόσος του Πάρκινσον είναι και οι δύο κινητικές διαταραχές που περιλαμβάνουν κάποιο είδος τρόμου. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένες βασικές διαφορές:
Ιδιοπαθής Τρόμος
- Οι τρόμοι είναι χειρότεροι όταν χρησιμοποιείτε το προσβεβλημένο μέρος του σώματος και εξαφανίζονται ή μειώνονται όταν είστε σε ηρεμία.
- Οι τρόμοι συνήθως εμφανίζονται και στις δύο πλευρές του σώματός σας, αλλά η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί ελαφρώς περισσότερο από την άλλη.
- Οι τρόμοι συχνά περιλαμβάνουν το κεφάλι και το λαιμό σας. Σχεδόν ποτέ δεν περιλαμβάνουν τα πόδια σας.
- Η γραφή μπορεί να είναι αρκετά δύσκολη και ασταθές λόγω τρόμου, αλλά δεν γίνεται ασυνήθιστα μικρή.
- Ο ιδιοπαθής τρόμος συχνά εμφανίζεται σε οικογένειες κληρονομικά
- Ο ιδιοπαθής τρόμος περιλαμβάνει αποκλειστικά τρόμο.
Νόσος Πάρκινσον
- Οι τρόμοι είναι χειρότεροι όταν το προσβεβλημένο μέρος του σώματος είναι σε ηρεμία και υποχωρούν ή μειώνονται όταν χρησιμοποιούνται.
- Οι τρόμοι είναι συχνά ασύμμετροι, επηρεάζοντας τη μία πλευρά πολύ περισσότερο από την άλλη.
- Οι τρόμοι σπάνια επηρεάζουν το κεφάλι και το λαιμό σας. Μερικές φορές περιλαμβάνουν τα πόδια και τα πόδια σας.
- Η γραφή μπορεί να γίνει ασυνήθιστα μικρή (μικρογραφία).
- Η νόσος του Πάρκινσον σπάνια εμφανίζεται σε οικογένειες.
- Η νόσος του Πάρκινσον περιλαμβάνει επίσης άλλα χαρακτηριστικά, όπως επιβραδυνόμενες κινήσεις, δυσκαμψία και αλλαγές στο περπάτημα και την ισορροπία.
Ποιον επηρεάζει ο βασικός τρόμος;
Ο ιδιοπαθής τρόμος μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, αν και είναι πιο συνηθισμένος καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Είναι πιο πιθανό να ξεκινήσει μεταξύ των ηλικιών 10 και 19 ή μεταξύ 50 και 59. Αυτή η διαταραχή τείνει επίσης να είναι κληρονομική και μερικές φορές ονομάζεται «οικογενειακός τρόμος».
Πόσο συχνός είναι ο ιδιοπαθής τρόμος;
Ο ιδιοπαθής τρόμος είναι κοινός. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι επηρεάζει περίπου το 1% όλων των ανθρώπων παγκοσμίως και περίπου το 5% των ατόμων ηλικίας άνω των 60 ετών. Είναι η πιο κοινή μορφή τρόμου και μία από τις πιο κοινές κινητικές διαταραχές.
Πώς επηρεάζει ο ιδιοπαθής τρόμος το σώμα μου;
Ο βασικός τρόμος προκαλεί μη ελεγχόμενη ρυθμική κίνηση τμημάτων του σώματός σας όταν προσπαθείτε να τα χρησιμοποιήσετε. Αυτό είναι συνήθως ένα πρόβλημα όταν χρησιμοποιείτε τα χέρια σας, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει το κεφάλι, τη φωνή και άλλα μέρη του σώματός σας. Ο ιδιοπαθής τρόμος είναι μια κατάσταση που επιδεινώνεται αργά, χρειάζονται χρόνια για να φτάσει σε επίπεδα όπου αρχίζει να διαταράσσει τη ζωή ενός ατόμου.
Στα αρχικά στάδια, ο ιδιοπαθής τρόμος δεν αποτελεί πρόβλημα. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να διαπιστώσουν ότι κάνει ορισμένες δραστηριότητες πιο δύσκολες, αλλά πολλοί μπορούν να αντισταθμίσουν. Ωστόσο, καθώς η κατάσταση επιδεινώνεται, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με λεπτομερή εργασία και δραστηριότητες, όπως γράψιμο, χρήση σκευών φαγητού, ράψιμο ή εργασίες που απαιτούν ακρίβεια.
Καθώς ο ιδιοπαθής τρόμος επιδεινώνεται, αυτή η κατάσταση μπορεί να έχει πιο σοβαρές επιπτώσεις. Οι άνθρωποι που το έχουν μπορεί να μην είναι σε θέση να ταΐσουν τον εαυτό τους ή ακόμα και να μαγειρέψουν λόγω του πόσο σοβαρά τρέμουν τα χέρια τους. Άλλοι μπορεί να μην είναι σε θέση να γράψουν, να ντυθούν, να κάνουν μπάνιο ή να φροντίσουν με άλλο τρόπο τον εαυτό τους.
Πώς μπορεί να διαγνωστεί ο ιδιοπαθής τρόμος;
Ο γιατρός σας μπορεί να διαγνώσει τον ιδιοπαθή τρόμο με βάση τα συμπτώματά σας και μια νευρολογική εξέταση. Δεν υπάρχουν εξετάσεις που να μπορούν να επιβεβαιώσουν εάν ένα άτομο έχει ή όχι ιδιοπαθή τρόμο. Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος της διαγνωστικής διαδικασίας αποκλείει άλλες καταστάσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα. Ο αποκλεισμός αυτών των άλλων καταστάσεων μπορεί να περιλαμβάνει εξετάσεις αίματος και απεικονιστικές εξετάσεις.
Ποιες εξετάσεις μπορούν να γίνουν για τη διάγνωση του ιδιοπαθούς τρόμου;
Όταν ο γιατρός σας υποψιάζεται ιδιοπαθή τρόμο, μπορεί να χρειαστεί να αποκλείσει άλλες καταστάσεις. Οι πιο συνηθισμένες και πιθανές δοκιμές που βοηθούν στον αποκλεισμό άλλων καταστάσεων περιλαμβάνουν:
- Εξετάσεις αίματος (αυτές μπορούν να βοηθήσουν να αποκλειστούν καταστάσεις που μοιάζουν με ιδιοπαθή τρόμο, ειδικά οι παθήσεις του θυρεοειδούς, η νόσος του Wilson και η τοξική έκθεση σε μέταλλα όπως ο μόλυβδος ή το μαγγάνιο).
- Αξονική τομογραφία (CT).
- Γενετικός έλεγχος.
- Μαγνητική τομογραφία (MRI).
- Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET)
Πώς αντιμετωπίζεται ο ιδιοπαθής τρόμος και υπάρχει θεραπεία;
Οι κύριες επιλογές θεραπείας είναι φάρμακα, βοηθητικές συσκευές, αλλαντική τοξίνη, εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση και focused ultrasound.
Φαρμακευτική αγωγή: Τα πιο συνηθισμένα φάρμακα, που λαμβάνονται είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό, για τη θεραπεία του ιδιοπαθούς τρόμου είναι οι βήτα-αναστολείς όπως η προπρανολόλη και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα όπως η πριμιδόνη.
Προσαρμοστικές συσκευές: Πολλές συσκευές έχουν αναπτυχθεί για τη βελτίωση του ελέγχου του τρόμου, όπως σταθμισμένα αντικείμενα, συσκευές ακύρωσης τρόμου, συσκευές δόνησης και διέγερση περιφερικών νεύρων.
Αλλαντική τοξίνη: Αυτό περιλαμβάνει ένεση στους μύες τρόμου για να αποδυναμώσει προσωρινά τους μυς και να μειώσει τη σοβαρότητα του τρόμου.
Βαθιά εγκεφαλική διέγερση: Αυτή είναι μια χειρουργική επέμβαση για την εμφύτευση μιας συσκευής που παρέχει ηλεκτρικά ερεθίσματα σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρικά ερεθίσματα διακόπτουν τα σήματα που προκαλούν βασικές κινήσεις των μυών τρόμου. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τον τρόμο και στις δύο πλευρές του σώματός σας.
Εστιασμένο υπερηχογράφημα: Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα εξαιρετικά υψηλής συχνότητας εστιασμένα σε ένα μόνο σημείο του εγκεφάλου σας που εμπλέκεται στην παραγωγή τρόμου, καταστρέφοντας μια περιοχή στο βάθος τους εγκεφάλου. Τα αρνητικά σημεία αυτής της θεραπείας είναι ότι κάνει μια μόνιμη βλάβη στον εγκέφαλο και ότι αν γίνει και στις δυο πλευρές του εγκεφάλου μπορεί να προκαλέσει λειτουργικές βλάβες
Φυσικοθεραπεία: Η φυσικοθεραπεία μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση της λειτουργικότητας και της καθημερινής κινητικότητας σε άτομα με ιδιοπαθή τρόμο. Οι φυσικοθεραπευτές επικεντρώνονται σε ασκήσεις συντονισμού, ενδυνάμωσης και ισορροπίας, βοηθώντας τον ασθενή να αποκτήσει καλύτερο έλεγχο των κινήσεων. Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθούν τεχνικές εργοθεραπείας ή εξειδικευμένες ασκήσεις για τη βελτίωση της ακρίβειας σε λεπτές κινήσεις των χεριών και για την ελαχιστοποίηση της κόπωσης που προκαλείται από τον τρόμο κατά τη διάρκεια της ημέρας.