Θωρακική δισκεκτομή με ή χωρίς σπονδυλοδεσία
Η ανθρώπινη σπονδυλική στήλη παρέχει υποστήριξη στο σώμα επιτρέποντάς σας να στέκεστε όρθιοι, να λυγίζετε και να στρίβετε. Η σπονδυλική στήλη μπορεί να χωριστεί ευρέως σε αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης βρίσκεται στη μέση περιοχή της πλάτης μεταξύ του λαιμού και του κάτω μέρους της πλάτης και προστατεύεται από το κλουβί των πλευρών.
Μεταξύ δύο σπονδύλων υπάρχει ένας δίσκος χόνδρου ιστού που ονομάζεται μεσοσπονδύλιος δίσκος. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος λειτουργεί ως αμορτισέρ και προστατεύει τη σπονδυλική στήλη από τις ισχυρές δυνάμεις της κίνησης κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως το άλμα, το τρέξιμο και η ανύψωση.
Φυσιολογική φθορά μπορεί να εμφανιστεί στο δίσκο με την ηλικία και μπορεί να προκαλέσει συμπίεση (κήλη) του μαλακού σπογγώδους ιστού στο κέντρο του δίσκου από ένα δάκρυ στο πλάι του δίσκου.
Επίσης, δισκοκήλη μπορεί να προκληθεί λόγω τραυματισμού κατά τη διάρκεια ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος ή μιας πτώσης, μιας ξαφνικής και ισχυρής συστροφής της μέσης, πλάτης ή λόγω ασθένειας της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, όπως η νόσος του Scheuermann.
Η δισκοκήλη προεξέχει στον κοίλο σωλήνα της σπονδυλικής στήλης που ονομάζεται σπονδυλικός σωλήνας και ωθεί άμεσα τον νωτιαίο μυελό που διέρχεται από τη σπονδυλική στήλη. Αυτό μπορεί να τραυματίσει το νωτιαίο μυελό. Η κήλη δίσκων μπορεί επίσης να εμποδίσει τη ροή του αίματος από το ένα και μοναδικό αιμοφόρο αγγείο που πηγαίνει στο μπροστινό μέρος του νωτιαίου μυελού στη θωρακική περιοχή της σπονδυλικής στήλης, προκαλώντας το θάνατο των νευρικών ιστών στο νωτιαίο μυελό.
Ποια είναι τα συμπτώματα της θωρακικής δισκοκήλης;
Τα συμπτώματα της θωρακικής δισκοκήλης ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση και το μέγεθος της δισκοκήλης, τον ερεθισμό των νεύρων ή τον τραυματισμό των νεύρων και τη βλάβη του νωτιαίου μυελού.
Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο στη μέση της πλάτης, γύρω από το μπροστινό μέρος του στήθους που μπορεί να μιμείται καρδιακά προβλήματα, στη βουβωνική χώρα, μούδιασμα και αδυναμία στα πόδια και τα χέρια. Μπορεί ακόμη και να επηρεάσει τη λειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης.
Συνήθως η θωρακοκήλη αντιμετωπίζεται συντηρητικά με ανάπαυση, φαρμακευτική αγωγή και φυσικοθεραπεία.
Χειρουργική επέμβαση απαιτείται, όταν η μακροχρόνια συντηρητική θεραπεία δεν ανακουφίζει τον πόνο, η κατάσταση επιδεινώνεται γρήγορα ή επηρεάζει το νωτιαίο μυελό.
Ο στόχος της επέμβασης είναι να αφαιρεθεί ολόκληρη ή μέρος της δισκοκήλης πιέζοντας τη νευρική ρίζα ή το νωτιαίο μυελό.
Η θωρακική δισκεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε μέσω πρόσθιας προσπέλασης (πρόσθια πλευρά) είτε οπισθοπλάγιας προσπέλασης (πίσω και πλάγια).
Πρόσθια προσπέλαση
Αυτή η προσέγγιση συνήθως περιλαμβάνει ανοικτή θωρακοτομή στην οποία η κήλη δίσκου προσεγγίζεται μέσω της θωρακικής κοιλότητας. Μια εναλλακτική λύση στην ανοικτή θωρακοτομή είναι η χρήση θωρακοσκοπίου – Video Assisted Thoracic Surgery (VATS). Το VATS είναι μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική επέμβαση που γίνεται μέσω πολλών μικρών τομών και περιλαμβάνει τη χρήση θωρακοσκοπίου, ενός χειρουργικού εργαλείου με μια μικροσκοπική κάμερα. Το θωρακοσκόπιο εισάγεται στην πλευρά του θώρακα μέσω μιας μικρής τομής για να παρέχει πραγματικές εικόνες της χειρουργικής περιοχής σε μια οθόνη τηλεόρασης. Αυτές οι εικόνες καθοδηγούν τον χειρουργό να αφαιρέσει την κήλη δίσκου χρησιμοποιώντας εργαλεία που εισάγονται μέσω άλλων μικρών τομών. Το VATS είναι ελάχιστα επεμβατικό και οδηγεί σε ταχύτερη ανάρρωση από την ανοικτή θωρακοτομή.
Οπισθοπλάγια προσέγγιση
Η κήλη δίσκου προσεγγίζεται μέσω μιας τομής στο πίσω μέρος της σπονδυλικής στήλης. Ένα παράθυρο μέσα από τα οστά που καλύπτουν την κήλη δίσκου δημιουργείται αφαιρώντας ένα μικρό τμήμα της πλευράς όπου συνδέεται με τη σπονδυλική στήλη. Η δισκεκτομή πραγματοποιείται με τα μικρά εργαλεία.
Όλες οι παραπάνω διαδικασίες γίνονται με την χρήση ενδοσκοπίου και είναι ελάχιστα παρεμβατικές μέθοδοι.
Ανάρρωση μετά από οπίσθια θωρακική δισκεκτομή και σπονδυλοδεσία
- Μετά τη χειρουργική επέμβαση ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο 1-3 ημέρες. Ενθαρρύνουμε τον ασθενή να κάθεται σε μια καρέκλα και να περπατάει, όσο το δυνατόν περισσότερο.
- Εκτελείται πρόγραμμα με ασκήσεις αποκατάστασης από φυσιοθεραπευτές, όσο ο ασθενής βρίσκεται στο νοσοκομείο.
- Σας ζητείτε να μην λυγίζετε και να μην στρίβετε υπερβολικά τον πρώτο μήνα θεραπείας.
- Συστήνεται το περπάτημα.
- Μετά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες, ο ασθενής ακολουθεί πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.
- Επιστρέφετε στην καθημερινότητα σας πλήρως σε 3 έως 6 μήνες.