Τι είναι οι επιδερμοειδείς κύστεις και δερμοειδείς κύστεις;
Οι επιδερμοειδείς και δερμοειδείς κύστεις μπορούν να εμφανιστούν σε άτομα όλων των ηλικιών και των δύο φύλων, αν και παρατηρούνται συχνότερα σε ενήλικες. Μπορούν να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, αλλά βρίσκονται συχνά στο πρόσωπο, το λαιμό, την πλάτη ή τα γεννητικά όργανα ή ακόμα και στον εγκέφαλο/σπονδυλική στήλη.
Οι επιδερμοειδείς και δερμοειδείς όγκοι, που αναφέρονται επίσης ως επιδερμοειδείς ή δερμοειδείς κύστεις, είναι αργά αναπτυσσόμενες καλοήθεις αλλοιώσεις που προκύπτουν από σφάλμα κατά την κυτταρικής μετανάστευσης στη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Αυτές οι βλάβες αναπτύσσονται όταν κύτταρα στο αναπτυσσόμενο έμβρυο που προορίζονταν για το δέρμα, τα μαλλιά ή τον ιστό των νυχιών παγιδεύονται στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο ή το νωτιαίο μυελό.
Αυτά τα παγιδευμένα κύτταρα παράγουν τελικά αυτό που ονομάζεται κύστη εγκλεισμού και το περιεχόμενο της κύστης μπορεί να ποικίλει ανάλογα με τον ακριβή τύπο κυττάρου που παγιδεύτηκε. Η διάκριση μεταξύ επιδερμοειδών και δερμοειδών κύστεων είναι ότι οι επιδερμοειδείς κύστεις δεν περιέχουν τρίχες ή σμηγματογόνους αδένες. Σπάνια αυτές οι κύστεις μπορούν αυθόρμητα να απελευθερώσουν το περιεχόμενό τους στον εγκέφαλο ή στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό προκαλώντας μια μορφή χημικής μηνιγγίτιδας.
Οι επιδερμοειδείς κύστεις είναι καλοήθεις μάζες, που συχνά εντοπίζονται στην πλευρά του εγκεφάλου ή του κρανίου, όπως η παρεγκεφαλιδική γωνία (μια περιοχή κατά μήκος της πλευράς του εγκεφαλικού στελέχους), κοντά στην υπόφυση ή μέσα στο κρανίο. Οι δερμοειδείς κύστεις τείνουν να καταλαμβάνουν μια πιο μέση θέσης στον εγκέφαλο όπου είναι σχετικά σπάνιες ή εμφανίζονται πιο συχνά στη σπονδυλική στήλη, το πρόσωπο ή το τριχωτό της κεφαλής. Αυτοί οι όγκοι αναφέρονται επίσης ως όγκοι γεννητικών κυττάρων επειδή το αρχικό στρώμα του δέρματος μέσα στο έμβρυο από το οποίο προήλθαν αυτά τα παγιδευμένα κύτταρα είναι γνωστό ως βλαστικό στρώμα.
Επιδερμοειδείς Κύστη: Συμπτώματα
Οι ενδοκρανιακοί επιδερμοειδείς και δερμοειδείς όγκοι συνήθως αναπτύσσονται αργά και, ως εκ τούτου, μπορεί να αυξηθούν σε μεγάλο μέγεθος πριν προκαλέσουν συμπτώματα. Τα συμπτώματα ενός ενδοκρανιακού επιδερμοειδούς και δερμοειδούς προκαλούνται από την πίεση που ασκεί ο αναπτυσσόμενος όγκος στον περιβάλλοντα εγκέφαλο και μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την τοποθεσία.
Αυτοί οι όγκοι μπορούν να εμφανιστούν σε διάφορα μέρη και ως εκ τούτου προκαλούν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, αν και τείνουν να εμφανίζονται σε συγκεκριμένες περιοχές γύρω από τον εγκέφαλο. Ανάλογα με τη θέση της μάζας, οι επιδερμοειδείς και δερμοειδείς όγκοι μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους, ναυτία, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια όρασης, πόνο στο πρόσωπο, αδυναμία ή μούδιασμα στα άκρα ή το πρόσωπο και σταδιακές αλλαγές στη διάθεση ή την προσωπικότητα. Τα συμπτώματα τείνουν να αυξάνονται σε σοβαρότητα καθώς ο όγκος μεγαλώνει σε μέγεθος.
Εάν η κύστη σπάσει και χυθεί το περιεχόμενό της, μπορεί να προκαλέσει επαναλαμβανόμενες περιόδους σοβαρής μηνιγγίτιδας, με συμπτώματα όπως πυρετό, πονοκέφαλο και δυσκαμψία του αυχένα.
Επιδερμοειδείς Κύστη: Διάγνωση
Αυτοί οι όγκοι διαγιγνώσκονται με νευρολογική εξέταση ακολουθούμενη από απεικονιστικές μελέτες του εγκεφάλου, συνήθως αξονική τομογραφία (CT) ή μαγνητική τομογραφία (MRI). Η σάρωση εκτελείται συχνά με σκιαγραφική ουσία για να κάνει τα όρια και τις λεπτομέρειες του όγκου πιο ορατά σε σχέση με τον περιβάλλοντα φυσιολογικό εγκέφαλο.
Ωστόσο, αυτοί οι όγκοι είναι συχνά δυσδιάκριτοι από τον περιβάλλοντα εγκέφαλο και πρέπει να πραγματοποιηθεί μια εξειδικευμένη ακολουθία μαγνητικής τομογραφίας (απεικόνιση διάχυσης) προκειμένου να απεικονιστεί πραγματικά ο όγκος. Η μαγνητική τομογραφία παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το ακριβές μέγεθος, τη θέση και άλλες δομές που εμπλέκονται από τον όγκο. Μόνο η εξέταση του ιστού όγκου ενός ασθενούς κάτω από μικροσκόπιο μπορεί να επιβεβαιώσει την ακριβή διάγνωση. Αυτός ο ιστός λαμβάνεται συνήθως με βιοψία ή εκτομή όγκου.
Επιδερμοειδείς Κύστη: Θεραπεία
Η κύρια θεραπεία για συμπτωματικές δερμοειδείς ή επιδερμοειδείς κύστεις είναι η χειρουργική αφαίρεση. Σε γενικές γραμμές, οι στόχοι της χειρουργικής αφαίρεσης είναι να αφαιρεθεί το περιεχόμενο της κύστης, αλλά και να αφαιρεθεί η επένδυση της κύστης, εάν είναι δυνατόν με ασφάλεια. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία γενικά δεν παίζουν σημαντικό ρόλο στη θεραπεία αυτών των βλαβών.
Ανάλογα με τη θέση του όγκου, η χειρουργική αφαίρεση μπορεί να περιλαμβάνει ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένων ενδοσκοπικών διαρινικών προσεγγίσεων ή προσεγγίσεων ανοικτής βάσης κρανίου. Γενικά, η χειρουργική επέμβαση για αυτούς τους όγκους πραγματοποιείται με ένα διεγχειρητικό σύστημα νευροπλοήγησης που εντοπίζει τη θέση της βλάβης και ανάλογα με τη θέση του όγκου, πραγματοποιείται νευροπαρακολούθηση, ειδικά των κρανιακών νεύρων.